ویلیام اگلستون (William Eggleston)
ویلیام اگلستون (William Eggleston) زادهی ۱۹۳۹ در ممفیس ایالت تنسی، از چهرههای تأثیرگذار در تحول عکاسی رنگی و فرهنگ تصویری قرن بیستم بهشمار میآید. او در دههی ۱۹۶۰ میلادی، عکاسی با نگاتیوهای رنگی و فیلمهای شفاف (Transparency Film) را با استفاده از یک دوربین فاصلهیاب ساده (Rangefinder) آغاز کرد. نگاه او به رنگ، نه بهعنوان یک عنصر تزئینی بلکه بهعنوان ابزاری برای بیان واقعیت روزمره، مرز میان عکاسی هنری و مستند را بازتعریف کرد.
در سال ۱۹۶۷، اگلستون به نیویورک رفت و با عکاسانی چون دایان آربس و گری وینوگراند دیدار کرد. آنها او را به جان سارکوفسکی (John Szarkowski)، متصدی برجستهی موزهی هنر مدرن نیویورک (MoMA)، معرفی کردند. سارکوفسکی در سال ۱۹۷۶ نمایشگاهی تاریخی از آثار رنگی اگلستون برگزار کرد؛ این رویداد، اولین نمایشگاه انفرادی عکاسی رنگی در تاریخ MoMA بود و نقطهی عطفی در پذیرش رنگ بهعنوان رسانهای جدی در هنر عکاسی محسوب میشود.
عکسهای اگلستون با رنگهای اشباعشده، ترکیببندیهای دقیق و موضوعات بهظاهر پیشپاافتاده—مانند خیابانها، اتومبیلها و صحنههای روزمرهی جنوب آمریکا—به جهان پیرامون معنایی تازه بخشیدند. در ابتدا، بسیاری از منتقدان از سادگی و جسارت آثار او شگفتزده شدند، اما بهتدریج آثار اگلستون الهامبخش نسل جدیدی از فیلمسازان، طراحان و عکاسان معاصر شد که در جستوجوی زیبایی در عادیترین لحظات زندگی بودند.
اگلستون را اغلب «پدر عکاسی رنگی معاصر» میدانند؛ هنرمندی که نشان داد رنگ میتواند زبان فلسفی و شاعرانهی عکاسی باشد، نه صرفاً ابزاری تزئینی.
