واکر اوانز (Walker Evans)

واکر اوانز (۱۹۰۳–۱۹۷۵) یکی از مهم‌ترین چهره‌های عکاسی مستند در قرن بیستم است. او بیش از هر چیز به‌خاطر عکس‌هایی شناخته می‌شود که برای اداره حفاظت از مزارع (FSA) در دوران رکود بزرگ آمریکا ثبت کرد؛ آثاری که زندگی مردم جنوب ایالات متحده را با دقت و صداقت بی‌نظیری مستند کردند. با این حال، اونز در آغاز علاقه چندانی به مشارکت در پروژه‌ی FSA نداشت.

در همان دوران، او با جیمز ایجی (James Agee) نویسنده، در پروژه‌ای با عنوان «بیایید مردان بزرگ را بستاییم» (Let Us Now Praise Famous Men) همکاری کرد. حاصل این همکاری مجموعه‌ای تأثیرگذار از تصاویر سیاه‌وسفید درباره فقر و دشواری زندگی روستاییان آمریکایی بود که به یکی از آثار ماندگار تاریخ عکاسی مستند تبدیل شد.

اِوَنز به‌عنوان عکاسی کمال‌گرا شناخته می‌شود که نگاهی دقیق، منظم و شاعرانه به واقعیت‌های اجتماعی داشت. اهمیت آثار او چنان بود که در سال ۱۹۳۸ موزه‌ی هنر مدرن نیویورک (MoMA) نخستین نمایشگاه انفرادی یک عکاس را با عنوان American Photographs به او اختصاص داد؛ رویدادی که نقطه‌عطفی در تاریخ عکاسی هنری به‌شمار می‌آید.

  • او از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۷ با Farm Security Administration (FSA) همکاری داشت و با دوربین بزرگ‌فرمت ۸×۱۰ تصاویر زندگی کشاورزان اجاره‌نشین و وضعیت اجتماعی جنوب آمریکا را ثبت کرد. Source

  • یکی از مشهورترین آثارش همکاری با نویسنده James Agee در پروژهٔ کتاب Let Us Now Praise Famous Men (۱۹۴۱) بود که وضعیت سه خانوادهٔ کشاورز در آلاباما را مستند کرد. Source

  • در سال ۱۹۳۸، موزهٔ هنر مدرن نیویورک (Museum of Modern Art – MoMA) نخستین نمایشگاه بزرگ انفرادی یک عکاس را با عنوان American Photographs به او اختصاص داد. Source

  • سبک تصویری او بر واقع‌گرایی، وضوح بالا، ترکیب‌بندی دقیق و دوری از تزئینات غیرضروری تأکید داشت؛ او موضوعات «عادی» را با دقتی هنرمندانه ثبت می‌کرد — به‌عنوان مثال تابلوهای قدیمی مغازه‌ها، تبلیغات خیابانی، فضای درون خانه‌های طبقهٔ کارگر. Source

  • یکی از تصاویر شاخص او عکس “Allie Mae Burroughs” در آلاباما است، که ضمن پروژهٔ «Let Us Now Praise Famous Men»، به نمادی از عکاسی مستند دورهٔ رکود بزرگ بدل شد. Source

  • یا مجموعه عکس‌های او از متروی نیویورک (۱۹۳۸-۴۱) نشان داد که او چگونه با دوربینی پنهان، زندگی روزمرهٔ شهری را بدون دخالت مستقیم سوژه ثبت کرد. Source

    • اگرچه اکثر شناخته‌شدۀ او عکس‌های سیاه‌وسفید است، در دهه‌های بعد نیز با فرمت‌های مختلف کار کرد؛ از رنگی گرفته تا استفاده از دوربین فوری (Polaroid) در دههٔ ۷۰. Source

    • او آدمی کمال‌گرا بود: نوعی نظم، حذف تزئینات و تأکید بر موضوع اصلی در عکس‌هایش دیده می‌شود. Source

    • میراث او گسترده است و نه‌تنها در عکاسی مستند، بلکه در عکاسی خیابانی، مستندسازی اجتماعی و هنر معاصر تأثیری عمیق گذاشته است. Source